اسطوره معاصر زبان و ادبیات فارسی در مراسمی که میان سینما، موسیقی و ادبیات پیوند زده بود، بهخاطر ارادتی که به خانواده شجریان داشت حاضر شد و فقط یک جمله بر زبان راند: درباره یکی از نوابغ این قرن چه میتوان گفت در چند کلمه؟!
اختتامیه جشنواره فیلم و عکس «۲۵» با حضور کمسابقه محمدرضا شفیعیکدکنی و تجلیل از او و همایون شجریان، رنگ و حال و هوایی متفاوت یافت؛ شبی که در آن اسطوره زنده ادبیات فارسی تنها برای ابراز ارادت به خانواده شجریان بر صحنه حاضر شد و گفت: «درباره یکی از نوابغ این قرن چه میتوان گفت در چند کلمه؟» حضور این دو چهره کمحرف فرهنگ ایران، فضایی کمنظیر را رقم زد و اختتامیه جشنوارهای ششماهه را به شبی بهیادماندنی تبدیل کرد.
آیین اختتامیه جشنواره فیلم و عکس «۲۵» شامگاه یکشنبه ۲۵ آبان با حضور گسترده هنرمندان، چهرههای فرهنگی، فعالان محیطزیست و اهالی رسانه برگزار شد. این رویداد که در ماههای اخیر با محوریت انرژی، محیطزیست و نقش هنر در آگاهیبخشی اجتماعی شکل گرفته بود، در پایان با تقدیر از بزرگان سینما، موسیقی و ادبیات ایران به ایستگاه نهایی رسید.
در آغاز مراسم، خسرو نقیبی دبیر جشنواره، گزارشی از روند برگزاری ارائه کرد و با بیان این که دبیرخانه بیش از ۸۰۰ فیلم و ۱۴۰۰ عکس دریافت کرده، گفت: «این جشنواره در مسیری طولانی و نفسگیر برگزار شد؛ مسیری که در همان روزهای نخست میتوانست تحتتأثیر جنگ ۱۲روزه خاموش شود، اما تلاش گروه برگزارکنندگان اجازه نداد چراغ جشنواره از حرکت باز بماند.»
مراسم با معرفی برگزیدگان بخش عکس آغاز شد. حمید جبلی و سیفالله صمدیان، دو داور این بخش، ضمن اهدای تندیسها و جوایز نقدی، بر نقش عکس بهعنوان سندی ماندگار از شرایط اجتماعی و محیطزیستی تأکید کردند. پس از آن، کلیپی از فعالیتهای حساس و پرخطر سیمبانهای صنعت برق پخش شد و از دو سیمبان پرتلاش تقدیر بهعمل آمد؛ تقدیری که لحنی انسانی به مراسم بخشید و پیوند بین انرژی، امنیت و زندگی روزمره مردم را به یاد حضار آورد.
سپس نوبت به بخش مستند رسید. احسان عبدیپور که داوری این بخش را بر عهده داشت، پس از اهدای جوایز، درباره تجربه ساخت فیلم «دکل» سخن گفت و با تأکید بر اهمیت آگاهی زیستمحیطی افزود: «ارزش واقعی این تجلیل زمانی معنا پیدا میکند که هنرمند داوطلبانه قدم در مسیر تولید آثار محیطزیستی و حوزه انرژی بگذارد.» او از این فرصت استفاده کرد تا یادآور شود «حفظ محیطزیست از جایی آغاز میشود که هرکدام از ما از خودمان شروع کنیم.»
یکی از نخستین تقدیرهای مهم این جشنواره به رضا عطاران اختصاص یافت. کیانوش عیاری، علیرضا داوودنژاد، کمال تبریزی و علی سرتیپی با حضور روی صحنه و تعریف خاطرات مشترک، تندیس جشنواره را به او اهدا کردند و شعار «عطاران، زبان چند نسل» را شایسته او خواندند. این لحظه با استقبال و تشویق طولانی حاضران همراه شد.
در ادامه، اجرای زنده علیرضا عصار با تکنوازی پیانو بخش دیگری از مراسم را شکل داد و بلافاصله پس از آن، یکی از مهمترین و احساسیترین لحظات شب رقم خورد: تجلیل از محمدرضا شفیعیکدکنی و همایون شجریان. شفیعیکدکنی که حضور عمومیاش در چنین مراسمهایی بسیار اندک است، با فروتنی گفت: «ارادتی که به خانواده شجریان دارم من را به اینجا کشاند.» او تنها چند جمله کوتاه گفت اما همان چند جمله عمق ارتباط این دو چهره بزرگ فرهنگ ایران را آشکار کرد.
در ادامه همین بخش، از قطعه اختصاصی جشنواره با عنوان «ایران روشن» با صدای همایون شجریان و با کلیپی به کارگردانی وحید امینی رونمایی شد؛ اثری که فضای مراسم را تحتتأثیر قرار داد و بار دیگر نقش هنر موسیقی را در روایت امید و سرزمین به نمایش گذاشت.
در بخشهای دیگر، برگزیدگان شاخههای فیلم، جهان عمودی، کودک و نوجوان و مستند معرفی شدند و همچنین محمد درویش، کارشناس محیطزیست، جوایز بخش ویژه محیطزیستی را اهدا کرد. در پایان مراسم نیز با حضور علیرضا زریندست، علیرضا خمسه و حمیدرضاجبلی از فرهاد آییش تقدیر شد و دو جایزه ۱۰۰ میلیون تومانی برای حمایت از تولید آثار آینده به «بازی انرژی» و «ادیسون کوچولو» تعلق گرفت تا جشنواره نقشی فعال در حمایت از تولیدات بعدی داشته باشد.
اختتامیه جشنواره «۲۵» شبی بود که هنر، انرژی و محیطزیست را در کنار هم قرار داد؛ شبی که با تجلیل از چهرههای ممتاز فرهنگ ایران، بهویژه شفیعیکدکنی و همایون شجریان، به نقطه پایانی یک رویداد تأثیرگذار در حوزه هنر و مسئولیت اجتماعی تبدیل شد.
شما چه نظری دارید؟